25/8/2007 - UZUN SÖZÜN ZARARLARI

Eski medreselerimizden birinde edebi konuşma hastalığına tutkun bir hoca, öğrencilerine devamlı edebi ve süslü konuşma telkini yapar. Birgün ders esnasında mangaldan çıkan kıvılcım hocanın kavuğuna gelir. Hoca henüz durumun farkında değildir. Talebelerden biri durumu hocaya şu sözlerle anlatır:

"Ey hace-i dânâ!Ey alim_i bimisal! Şol mangal-ı pürnâriden tayyeran  eyleyen bir şu'le-i âteş-feşân, ol re's-i mübarekiniz üzerindeki kavuğun fevk-i muhteşeminde tavattun eylemiştir." (Ey bilgin hoca, ey benzersiz alim! Ateş dolu şu mangaldan uçuşan bir kıvılcım, mübarek başınız üzerindeki muhteşem kavuğun üstüne yerleşmiştir.)
Durumu anlayan hoca önceki prensiplerine muhalif olarak şöyle demekten kendini alamaz:

"Sözü ne uzatıyorsun evladım? 'Kavuk yanıyor desene!"